Najlepsi pomocnicy w historii reprezenacji Polski

W historii reprezentacji Polski nie brakowało wybitnych postaci środka pola. Decydowali oni o tempie rozgrywanych akcji oraz przebiegu gry. W tym gronie znajdują się zarówno gracze ofensywni, jak i grający bliżej własnej linii obrony. Wielu z nich prowadził drużynę narodową do wielkich międzynarodowych sukcesów. Kto jest najlepszym pomocnikiem w historii polskich występów reprezentacyjnych? Poznaj nasze TOP 10 i sprawdź, które nazwiska Cię zaskoczą.

Najlepsi pomocnicy Polski

Wybór najlepszych 10. pomocników wśród polskich piłkarzy nie był łatwy. Pod uwagę wzięliśmy kilka dekad, a w każdej z nich grał ktoś ważny dla historii polskiego futbolu. Na potrzeby naszego zestawienia uwzględniliśmy indywidualne statystyki piłkarza, osiągane sukcesy, umiejętności i wpływ na drużynę. W rankingu nie brakuje gwiazd wielkich turniejów oraz graczy, którzy wzbudzali emocje wśród kibiców w XXI wieku.

1. Kazimierz Deyna

Numerem jeden naszego zestawienia jest Kazimierz Deyna, czyli bez wątpienia najlepszy środkowy pomocnik w historii polskiego futbolu. W latach 70. należał on do najlepszych piłkarzy świata, czego potwierdzeniem jest trzecie miejsce w Plebiscycie „France Football”. Przez lata Kazimierz Deyna był dyrygentem drużyny narodowej. Zadebiutował w niej w 1968 roku i rozegrał łącznie 97 oficjalnych meczów, w których strzelił 41 goli. Przez lata był kapitanem kadry. W 1974 roku poprowadził ją do trzeciego miejsca w mistrzostwach świata w Niemczech. Na zakończenie turnieju Deynę wybrano do drużyny gwiazd. Dwa lata wcześniej wywalczył złoto igrzysk olimpijskich w Monachium, będąc królem strzelców imprezy. Na koncie ma też srebrny medal igrzysk olimpijskich z 1976 roku w Montrealu. Do dziś wspominany jest z sentymentem przez wielu polskich kibiców. Zginął w tragicznych okolicznościach w wypadku samochodowym we wrześniu 1989 roku.

2. Zbigniew Boniek

Drugie miejsce w naszym rankingu zajmuje Zbigniew Boniek, który w kadrze grał przede wszystkim jako ofensywny pomocnik, choć wielu kibiców utożsamia go jako napastnika. Był następcą Kazimierza Deyny, stając się playmakerem i dyrygentem gry drużyny narodowej. Największy sukces w pierwszej reprezentacji osiągnął w 1982 roku na mistrzostwach świata w Hiszpanii, gdzie poprowadził zespół do trzeciego miejsca na mundialu. Indywidualnie najlepszym meczem Zbigniewa Bońka w turnieju było starcie z Belgią w II rundzie, w którym popisał się hat-trickiem. Łącznie w drużynie narodowej rozegrał 80 spotkań i strzelił w nich 24 gole. W 1982 roku zajął trzecie miejsce w klasyfikacji Złotej Piłki. Wielkie sukcesy w piłce klubowej osiągał z Juventusem, z którym w 1985 roku triumfował w Pucharze Mistrzów.

3. Jakub Błaszczykowski

Podium uzupełnia gracz, który nie osiągał takich sukcesów reprezentacyjnych jak dwaj poprzedni. To Jakub Błaszczykowski, który w drużynie narodowej debiutował w 2006 roku. Zanotował w niej 109 oficjalnych spotkań, w której strzelił 21 goli. Najczęściej występował na prawym skrzydle lub jako ofensywny pomocnik w środku pola. W okresie 2010-2014 był kapitanem kadry. Jakub Błaszczykowski jako piłkarz znany był z waleczności i tego, że zawsze daje z siebie wszystko. Obecnie zajmuje drugie miejsce w klasyfikacji piłkarzy z największą liczbą występów w biało-czerwonych barwach. Dwukrotnie grał na mistrzostwach Europy. W 2016 roku był wiodącą postacią zespołu, który dotarł do ćwierćfinału turnieju we Francji. Jako piłkarz klubowy sukcesy osiągał przede wszystkim z Wisłą Kraków i Borussią Dortmund, choć grał też w Wolfsburgu czy Fiorentinie.

4. Henryk Kasperczak

Tuż za podium plasuje się kolejny z wielkich lat 70. XX wieku, czyli defensywny pomocnik Henryk Kasperczak. Był jednym z filarów kadry prowadzonej przez Kazimierza Górskiego. Umiejętnie zabezpieczał Kazimierza Deynę, dzięki czemu ten miał więcej spokoju w ofensywie. Oficjalny debiut zanotował w 1973 roku. W koszulce narodowej uzbierał 61 meczów, w których strzelił pięć goli. Największym jego sukcesem pozostaje trzecie miejsce mistrzostwa świata z 1974 roku. Do tego jest srebrnym medalistą IO z 1976 roku z Montrealu. Należy do grona wybitnych reprezentantów Polski, którzy inspirowali kolejne pokolenia. W 1976 roku wybrano go piłkarzem roku w Polsce. W piłce klubowej grał przede wszystkim w Stali Mielec, a karierę kończył po jednym sezonie we francuskim Metz. Później osiągał wielkie sukcesy jako trener, choć nigdy nie prowadził reprezentacji Polski.

Czytaj więcej:

5. Zygmunt Maszczyk

Numer pięć zestawienia to Zygmunt Maszczyk. To kolejny z ważnych pomocników grających w drużynie prowadzonej przez Kazimierza Górskiego. Piłkarz ten debiutował w reprezentacji w 1968 roku. Łącznie rozegrał tylko 37 spotkań, jednak na zawsze zapisał się w historii. Ceniony był przede wszystkim za solidność. Zawsze gwarantował jakość i dawał z siebie wszystko. Brał udział we wszystkich trzech dużych sukcesach kadry lat 70. XX wieku. Na koncie ma złoto i srebro igrzysk olimpijskich oraz brązowy medal mistrzostw świata 1974. Na turniejach mistrzowskich był podstawowym pomocnikiem, który umiejętnie odbierał piłkę i dostarczał ją do Kazimierza Deyny i innych. Z drużyną narodową pożegnał się w 1976 roku po igrzyskach olimpijskich w Montrealu. Zygmunt Maszczyk większość kariery spędził w Ruchu Chorzów.

6. Lesław Ćmikiewicz

Szóste miejsce rankingu najlepszych pomocników w reprezentacji Polski zajął Lesław Ćmikiewicz, który zadebiutował w koszulce z orzełkiem na piersi w 1970 roku. Łącznie uzbierał 58 spotkań, w tym na najważniejszych turniejach dla historii polskiego futbolu. Należał do „Złotej Jedenastki” Kazimierza Górskiego. Był doskonałym wyborem do zadań specjalnych. Na zawsze zapisał się w historii jako multimedalista wielkich imprez. Podobnie jak Zygmunt Maszczyk wywalczył złoto i srebro igrzysk olimpijskich oraz trzecie miejsce na mundialu. W Niemczech pełnił rolę rezerwowego, ponieważ w pierwszym składzie grał przede wszystkim Maszczyk. Lesław Ćmikiewicz karierę reprezentacyjną zakończył w 1979 roku. Co ciekawe grał tylko w Polsce, stając się ważną postacią Śląska Wrocław i Legii Warszawa.

7. Jacek Krzynówek

Przenosimy się do początku XXI wieku i na siódmym miejscu umieszczamy Jacka Krzynówka. To piłkarz, który znany był z potężnego uderzenia z lewej nogi. To był jego znak rozpoznawczy i w ten sposób strzelał sporo goli zarówno w kadrze, jak i w piłce klubowej. W drużynie narodowej grał w latach 1998–2009. Łącznie uzbierał 96 meczów i strzelił w nich 15 goli. Był kluczowym graczem na początku XX wieku, biorąc udział w trzech dużych turniejach. Grał na mistrzostwach świata 2002 i 2006 oraz na Euro 2008, gdy na ten turniej awansowaliśmy po raz pierwszy w historii. Jacek Krzynówek już w 1999 roku trafił do Niemiec, gdzie grał na Norymbergi, Bayeru Leverkusen, Wolfsburga i Hannoveru 96. Najlepiej szło mu w Norymberdze oraz w ekipie Aptekarzy, z którą udanie grał w Lidze Mistrzów, strzelając gola m.in. Realowi Madryt.

polecają:

Zakład bez ryzyka

KOD: STS100| Kwota bonusu: 100,00 zł

Bonus powitalny STS. Obowiązują warunki oferty.

8. Ryszard Tarasiewicz

Na ósmym miejscu znajduje się Ryszard Tarasiewicz, który z orzełkiem na piersi debiutował w 1984 roku, czyli już po okresie największych sukcesów. Grał jako klasyczny środkowy pomocnik, który odpowiadał za rozrzucanie piłki do innych graczy. Łącznie dla reprezentacji rozegrał 59 meczów, w których strzelił 9 goli. Zawodnik ten znany był z mocnego uderzenia z dystansu. W 1986 roku zanotował jeden występ na mistrzostwach świata, gdy pojawił się na boisku w 1/8 finału przeciwko Brazylii. Ostatni raz w drużynie narodowej zagrał w 1991 roku. Jako wychowanek Śląska Wrocław przez dekadę grał w pierwszej drużynie, po czym rozpoczął swoją podróż po klubach zagranicznych. Tam występował w lidze szwajcarskiej i francuskiej, m.in. w Nancy i Lens.

9. Piotr Zieliński

Choć przez wielu ekspertów jest niedoceniany, to jednak my Piotra Zielińskiego umieszczamy na dziewiątym miejscu w historii najlepszych pomocników w historii polskiego futbolu. Brakuje mu sukcesów z kadrą, jednak w piłce klubowej już teraz osiągnął bardzo wiele. Na początku 2026 roku ma na koncie 105 oficjalnych spotkań i 16 goli. Daje mu to trzecie miejsce w tabelach historycznych, jednak nie jest wykluczone, że już niedługo wskoczy na drugą pozycję. Znany jest z doskonałej techniki użytkowej i precyzji podań. Z kadrą grał już na Euro 2016 i 2020 oraz na mistrzostwach świata w 2018 i 2022 roku. Obecnie jest graczem Interu Mediolan. Wcześniej wielkie sukcesy odnosił z Napoli, stając się prawdziwą legendą włoskiego klubu.

10. Grzegorz Krychowiak

Nasze TOP 10 zamyka charyzmatyczny pomocnik Grzegorz Krychowiak, który w XXI wieku w pierwszej drużynie narodowej rozegrał 100 oficjalnych spotkań. Strzelił w nich pięć goli i był jednym z najważniejszych zawodników reprezentacji w kilku cyklach eliminacyjnych oraz w turniejach mistrzowskich. Debiutował w 2008 roku, a ostatnie spotkanie zanotował w 2023 roku. Do dziś kibice wspominają jego grę w 2016 roku, gdzie był jednym z liderów reprezentacji, która dotarła do ćwierćfinału mistrzostw Europy. Do tego grał w Euro 2020 oraz w dwóch edycjach mistrzostw świata w 2018 i 2022 roku. Obecnie zajmuje ósme miejsce w historycznej klasyfikacji pod względem liczby występów. Spore sukcesy odnosił w piłce klubowej. Najlepiej szło mu w hiszpańskiej Sewilli, z którą dwukrotnie wygrał Ligę Europejską. Grał też w Paris Saint-Germain czy Lokomotiwie Moskwa.

Za nami TOP 10 najlepszych polskich pomocników w historii kadry. Oczywiście nie brakowało innych legendarnych graczy. W naszym zestawieniu zabrakło miejsca dla takich zawodników jak m.in.: Piotr Świerczewski, Mariusz Lewandowski, Waldemar Matysik, Andrzej Buncol, Kamil Kosowski, Krzysztof Warzycha czy Zygfryd Szołtysik.

Najlepsi pomocnicy w historii Polski. Ranking zawodników drugiej linii